Iščem riču

koko mi je ža
ke na moj jezik
nimam riču za ti reč
sve što moj srce kaže

tako se pitam
pa nise razumija
zašto su ove čeljade
tu riču zabil

ču iskat riču
riču ču na
ču ju prosit sundzu
kada gre počinit
e ostane misto noč

ču prosit zdvizd
kada kratko pade
e rasvitli nebo
ču hi prosit vitru
kada bada šušnja
e ziblje svit

ču ti hi reč
kako izviri potok
palako, mučeno, bristro
e moči zemblje
do trave sve zelene

more bit sada
poznajem riču
za reč lipo
te hočem dobro


Gabriele Blascetta ("S našimi riči II", 2007)
Mundimitar (Montemitro), Molise, Italija

Picelarice

picelarice na sundze stoju
ter gavute spič oš pune broju
dokle bobiča činu oš krše buritaju
stvare do pri oš do sada povidaju
nu votu plaču, jenu se smiju
ter drugu za kandat si meču guliju
na dan benediču ta teg, ke njim čini pro vrime
drugi mu hitaju kletve, jerke dop njim bolu grine
je koja ke ne rabi, ter si buritiva prsta
druga jena, dokle, ateni ke joj bolu kosta
krivo daje onimi vrimeni prole
oš moli Boga da ne bi tornaj dole
kada se ne mutahu samo picele
ke stoju lipo arcelane u panarele
ter godišti ke prohodu pa daje krivinu
si oč malo vidu, ter ruke nežda činu
je pur koja žena fitenda, ke s drugimi se kara
jerke teg ke ona čini, nikor nima vit
za ga moč imat samo ona
kada če joj počkat za ga prostrit na dot
pa riva zim, ter kako grad bide spič
nako picelarice na putiča ne sidu več
ma vako prohodu lito ve lipe ženice iz našoga grada
ter činu zveselit srce pur ovimi čeljadi veče mblada


Enrico Giorgetta ("S našimi riči", 2004)
Mundimitar (Montemitro), Molise, Italija

Kandzuna do pasijune do Boga

(se kandaše nu voltu u criku na Petak sveti)

Danas je Petak sveti.
Blaženica gredaše jenime putem,
govoraše pater oš vemariju,
je frundala sti Bartolomeja, je pita:

"Di maš po, Marija?"
- "Se zgubila mojoga sina,
mam ga po natj."

- "Tvoj sin je pržun,
su ga svukl Džudire.
Pošalji mu jena brač sukna,
ke ma se obuč."

Blaženica je rekla:
- "Ja nimam sukno,
mam išteti mandiru."

Sin je reka: - "Mat moja,
nemo činit ta mangamenat.
Ke se riva na vrime, ke jese Bog,
ja se ga benedičija."

- "Benedičen bid, sinko,
ke si riva bit Bog,
ode nije ga ni puč ni funda."
Mu tijaše dat no malo mblika.
- "Mat moja, biž, koko veče moreš."

Blaženica je vazela put je pola.
Opetaj govoraše pater oš vemariju,
je frundala butegu do ferari:

- "Dobro ke se vas nala, dobre meštre!"
- "Dobro dola, mat Marija!"
- "Komu činite te gozdja?"
- "Činimo za tvojoga sina nučendoga."
- "Ja vas molim, činite hi tange,
ke maju protj meso
mojoga sina džendiloga."

Džuda biše napri:
- "Činite hi debele eš duge,
ke ja plačam trideset-tri grana.
Činite hi debele eš duge,
ke saka bota ma skršit jenu koštatu."

Kada Blaženica je čula ovu nuvelu,
biše u zgoro, je pala na zemblj.
Je rekla Blaženica:
- "Plač zdvizda oš misečina,
ke moj sin za vas se kundzumiva!
Plač sundze oš zdvizde,
ke moj sin umire na križ!"



Molise, Italija